Geen concurrentie voor Footloose, dacht hij. Toen kwam de lijst.

Een nieuwe leerling op UWC Maastricht had een plan. De school ging Footloose opvoeren. Hij wilde de hoofdrol. En hij redeneerde dat op een school waar tieners uit alle hoeken van de wereld naartoe waren gekomen om over de toekomst van die wereld te debatteren, vrijwel niemand iets om een musical zou geven, de jongens nog het minst.

Toen kwam de auditielijst uit, en die was lang.

De musical op UWC Maastricht bleek een traditie met een trouwe aanhang. Het verwachte gebrek aan concurrentie kwam niet opdagen. Hij deed toch auditie.

Hij kreeg de rol.

Ik wil hier even stilstaan, want dit is het meest geruststellende verhaal dat ik ooit over het tienerbrein heb gelezen: zijn plan klopte in geen enkel detail en werkte toch. Hij schatte de school verkeerd in, de jongens verkeerd in, de lengte van de lijst verkeerd in, en werd daarvoor beloond met de hoofdrol.

De plannen van mijn eigen kinderen kloppen meestal in geen enkel detail en mislukken dan ook. Onze middelste deed in Madrid mee aan een kunstwedstrijd op school, uitgaande van het idee dat “niemand collages maakt”. Eenenveertig mensen maakten een collage. Ze werd tweeënveertigste, van de tweeënveertig, achter een jongen die een echte vis op een doek had geplakt, en de vis werd om gezondheidsredenen verwijderd vóór de jurering.

De UWC-leerling bracht zijn eerste trimester door op repetities, en ergens onderweg werden de rivalen op de lijst zijn vrienden, zoals het bij musicals altijd gaat en zoals niemand van ons ooit verwacht.

Er zit een les in voor ouders van tieners. Die luidt dat je hier op het moment zelf nooit iets van hoort. Je hoort “prima”, of dat de repetitie verzet is, of dat er geen lunch is. Het hele verloop van het trimester hoor je pas aan het eind, uit een programmaboekje, staand in een foyer, met een jas in je handen.

Mijn man zegt dat de les eenvoudiger is: doe altijd auditie. Dat zei hij op de avond dat onze middelste tweeënveertigste werd, en dat heeft ze hem ook nooit vergeven.

Dit trimester deed ze auditie voor het schooltoneelstuk, voor het eerst in vier jaar, in de verwachting dat ze “Boom 3” zou worden, en ze kreeg de hoofdrol. Ze zit nu aan de telefoon om het aan een vriendin te vertellen.

Die vriendin, vertelt ze me net, deed ook auditie en kreeg ook de hoofdrol. Het is een heel kort stuk met twee hoofdrollen. De repetities beginnen maandag, en de oorlog zo te horen ook.